pierwszy rok w lublinie

cieszę się, że zdałam, dostałam się do IB i nie muszę przenosić się do innej szkoły. smutno mi, że znów muszę szukać nowej stancji, bo solna to był dom. szkoda mi trochę całego międzyczasu, który miałam, a którego nie wykorzystałam. przepraszam wszystkich, których olewałam, wybaczcie nie oddane książki i brak smsów zwrotnych. dziękuję naprawdę zajebistym kumplom, czuję się cholernie zaszczycona waszą obecnością w moim życiu. czasem mi smutno, że nie mogę mieć wszystkiego jednocześnie. od pięciu miesięcy wytrzymuję bycie 'w związku' i nadal bywam zaskoczona, jak bardzo jest dobrze.















okej, a teraz już tylko wakacje.